სინათლის არხი-დახურული ჯგუფი

უძველეს სლავურ, კავკასიურ და ხმელთაშუაზღვისპირეთის ოკულტურ ტრადიციებში არსებობს ერთი განსაკუთრებული მეთოდი, რომელიც არ საჭიროებს რთულ ფილოსოფიურ კონსტრუქციებს, რადგან ის პირდაპირ ეყრდნობა ნივთიერების აგრეგატული მდგომარეობის ცვლილებას. ეს არის ცვილის ან რბილი ლითონის (ტყვიის) გადადნობისა და წყალში ჩაღვრის უძველესი რიტუალი. ეზოთერულ პრაქტიკაში ამ მეთოდს უდიდესი ძალა აქვს, რადგან გამდნარი ცვილი ფლობს უნიკალურ თვისებას — თხევად მდგომარეობაში ის მყისიერად იწოვს ადამიანის აურაში არსებულ დეფორმაციებს, ხოლო ცივ წყალთან შეხებისას წამებში მკვრივდება და სამუდამოდ ბეჭდავს ამ ნეგატივს საკუთარ სტრუქტურაში.

როდესაც ადამიანს წლების განმავლობაში თან სდევს უმიზეზო შიშები, უეცარი ფინანსური კრახი ან ისეთი მძიმე განცდა, თითქოს ზურგზე უხილავი ტვირთი ჰკიდია, ეს ხშირად მიუთითებს ენერგეტიკულ პარაზიტებზე ან მძიმე თვალის ანაბეჭდზე. ცვილით ჩამოსხმა არის ერთგვარი ქირურგიული ჩარევა ასტრალურ სხეულზე. ის უბრალოდ კი არ წმენდს ზედაპირს, არამედ ფესვიანად ამოგლეჯს იმ ასტრალურ კვანძებს, რომლებიც ადამიანის სასიცოცხლო ძალას წოვს.

რიტუალის ჩასატარებლად გამოიყენება სუფთა, შეუღებავი ფუტკრის ცვილი, რადგან მხოლოდ ბუნებრივ ცვილს გააჩნია ცოცხალი ორგანული მეხსიერება. პარაფინი ან ხელოვნური ნივთიერებები ამ საქმეში სრულიად გამოუსადეგარია. სამუშაოდ ასევე საჭიროა წყაროს ან ჭის სუფთა, ცივი წყალი და სპილენძის ან თიხის თასი, რომელიც მიწის სტიქიას განასახიერებს.

პრაქტიკოსი ჯდება წყნარ სივრცეში, თასს ათავსებს პაციენტის (ან საკუთარ) თავს ზემოთ ან გულმკერდის პირისპირ. ცვილი დნება პატარა ლითონის ჭურჭელში დაბალ ცეცხლზე. ამ დროს პრაქტიკოსი არ წყვეტს მენტალურ კონცენტრაციას და ცეცხლის ენერგიას სთხოვს, რომ ცვილს მიანიჭოს ყოვლისმომცველი შთანთქმის უნარი. როდესაც ცვილი სრულად გათხევადდება, ის ერთი მკვეთრი, შეუჩერებელი ნაკადით ჩაიღვრება ცივ წყალში.

წყალში ჩაღვრის მომენტში ხდება ენერგეტიკული აფეთქება ასტრალურ პლანზე და წარმოითქმის დამცავი სიტყვები:

რაც უცხო იყო, ცეცხლმა გაადნო, რაც მძიმე იყო, წყალმა მიიღო. ცვილი იკრავს ყოველგვარ ბოროტ ზრახვას, სიცივეში იყინება სხვისი ნება და შური. სუფთავდება სული, თავისუფლდება ხორცი, დაე, ჩემი ველი დარჩეს ხელუხლებელი და ნათელი.

წყალში გამყარებული ცვილის ფიგურა ზუსტად ირეკლავს იმ პრობლემას, რაც ადამიანს აწუხებდა. გამოცდილი თვალი მის ზედაპირზე ხედავს ბუშტუკებს, წვეტებს, ჩახლართულ ძაფებს ან სახეებსაც კი, რაც მიუთითებს იმაზე, თუ რა სახის ნეგატივი იყო ჩაბუდებული ველში. რაც უფრო მეტი წვეთი და უსწორმასწორობა აქვს ფიგურას ქვედა მხრიდან, მით უფრო ღრმა იყო ენერგეტიკული დაზიანება.

რიტუალის დასრულების შემდეგ გამყარებულ ცვილს ხელით აღარ ეხებიან. მას ახვევენ მუქ ქსოვილში ან ქაღალდში და წვავენ მიწაზე, სახლიდან შორს, ან მარხავენ ისეთ ადგილას, სადაც ადამიანები არ დადიან. წყალს კი ღვრიან გამდინარე წყალში ან მიწაზე, ხის ფესვებისგან მოშორებით. ეს არის ერთ-ერთი ყველაზე სწრაფი და მყისიერი მეთოდი, რომელიც ადამიანს უბრუნებს სიმსუბუქეს, ნათელ გონებასა და ენერგიის პირვანდელ სისუფთავეს.