ჩრდილი კარიბჭე მე-9-ე დღე!
IX დღე — შავი ოთახის კარიბჭე
რიტუალური პრაქტიკა — „შეხვედრა უცნობთან“
დღეს იმ კარს მიუახლოვდები, რომლის მიღმაც პასუხი წინასწარ არ გაქვს. არაფრის გამოძახება არ გჭირდება. შენი ამოცანაა შეხვდე იმას, რაც შინაგან სივრცეში თავისით გამოიკვეთება. ნუ გადაწყვეტ, როგორი უნდა იყოს ეს შეხვედრა — უცნობს საკუთარი სახით გამოჩენის საშუალება მიეცი.
აუცილებლად ჩართე ქვემოთ მოცემული სამედიტაციო ,წინასწარ წაიკითხე ტექსტი და გონებაში დაალაგე სამოქმედო გეგმა.დამშვიდდი და შემდეგ დაიწყე მედიტირება თვით გიდირებით!
მოამზადე მშვიდი, დაბინდული სივრცე, სადაც არავინ შეგაწყვეტინებს. გვერდით დაიდე ფურცელი, კალამი და შავი კონვერტი ან დაკეცილი მუქი ქაღალდი. დაჯექი მოხერხებულად, ფეხებით იატაკს დაეყრდენი და რამდენიმე წამით იგრძენი სხეულის სიმძიმე. თვალები დახუჭე და სუნთქვას ბუნებრივი რიტმი შეუნარჩუნე. გახსოვდეს: ამ გზაზე შენ ირჩევ ტემპსაც და მანძილსაც; ნებისმიერ დროს შეგიძლია თვალები გაახილო და დაბრუნდე.
ზღურბლის გახსნა. წარმოიდგინე, რომ შენს წინ ვერცხლისფერი წრე ნელა იკვეთება. ეს შენი რიტუალური საზღვარია — ადგილი, სადაც ყოველდღიურ ხმაურს დროებით ტოვებ და საკუთარ ყურადღებას იბრუნებ. წარმოსახვაში დადექი მის შუაგულში და ჩუმად თქვი: „ამ ზღურბლს ჩემი ნებით ვუახლოვდები. ვიტოვებ არჩევანის, გაჩერებისა და დაბრუნების უფლებას.“
ახლა შენს წინ სახლი უნდა გამოიკვეთოს. ნუ შეეცდები მის გალამაზებას ან შეცვლას. მიიღე პირველი შთაბეჭდილება, თუნდაც მხოლოდ ბუნდოვანი მოხაზულობა იყოს. მიუახლოვდი შესასვლელს და შეჩერდი. ამ სახლთან ერთად თითქოს შენი ყოველდღიური სახელები და როლებიც ჩუმდება. აქ არაფრის დამტკიცება არ გჭირდება. როცა მზად იქნები, შიგნით შედი.
სახლის სიჩუმეში კიბეს ამჩნევ, რომელიც ქვემოთ ეშვება. ნელა ჩაჰყევი მას. ყოველი საფეხურის შემდეგ მცირე ხნით შეჩერდი, თითქოს თვალს აჩვევ სივრცეს, რომელსაც აქამდე იშვიათად აქცევდი ყურადღებას. ბოლოში დერეფანია, მის ბოლოს კი — კარი. მიუახლოვდი, მაგრამ ჯერ ნუ გააღებ. დააკვირდი, რას გრძნობ მის წინ დგომისას. ამ განცდის შეცვლა საჭირო არ არის.
კართან შეხვედრა. წარმოსახვაში ხელი კარს მიადე და თქვი: „მე მოვედი მოსასმენად. რაც დღეს გამოიკვეთება, მას ყურადღებით შევხვდები; რაც ჯერ დაფარული დარჩება, ძალით არ გავხსნი.“ ცოტა ხნით გაჩერდი. თუ შესვლა არ გინდა, შეგიძლია სწორედ აქ დაასრულო შეხვედრა. თუ მზად ხარ, სახელურს შეეხე და კარი ნელა გააღე.
ახლა სიტყვებს შორის სიჩუმე დატოვე. ნუ შეავსებ ოთახს წინასწარ შერჩეული გამოსახულებებით. დაელოდე, რას შეამჩნევ თავისით. შესაძლოა სურათი მკაფიო იყოს, შესაძლოა მხოლოდ განწყობა ან შეგრძნება გაჩნდეს. შეიძლება არაფერი გამოიკვეთოს. დარჩი იმ გამოცდილებასთან, რომელიც ნამდვილად გაქვს.
თუ ოთახში შესვლა გინდა, ერთი წარმოსახვითი ნაბიჯი გადადგი და შენთვის მისაღებ ადგილას გაჩერდი. ჯერ მხოლოდ დააკვირდი. ნუ ეცდები ყველაფრის ახსნას. შეამჩნიე, რა იზიდავს შენს ყურადღებას და როგორ იცვლება შენი განცდა მასთან ყოფნისას. მანძილი თავად შეარჩიე — მიახლოება სავალდებულო არ არის.
შეხვედრის სიტყვა. როდესაც იგრძნობ, რომ კითხვა შეგიძლია დასვა, ჩუმად წარმოთქვი: „რას ვტოვებდი ჩემს თავში შეუმჩნეველს?“ შემდეგ დაელოდე. პასუხის შექმნას ნუ იჩქარებ. ის შეიძლება სიტყვად, ასოციაციად ან ემოციად გამოიკვეთოს; შეიძლება პასუხი საერთოდ არ მოვიდეს. ამ სიჩუმეშიც შეგიძლია დარჩე იმდენ ხანს, რამდენიც შენთვის კომფორტულია.
ახლა საკუთარ თავს ჰკითხე: „რას მახსენებს ეს ჩემს დღევანდელ ცხოვრებაში?“ ოთახის საიდუმლოს მთლიანად ამოხსნა არ გჭირდება. საკმარისია ერთი გულწრფელი კავშირის შემჩნევა — რაღაცის, რასაც აქამდე გვერდს უვლიდი ან სათანადო ყურადღებას არ უთმობდი.
დაბრუნების ბეჭედი. დასრულებამდე კიდევ ერთხელ მოავლე თვალი სივრცეს და თქვი: „რაც შევამჩნიე, შემიძლია მშვიდად გავიაზრო. ამ შეხვედრას აქ ვასრულებ და ჩემს დროს ვუბრუნდები.“ შემდეგ უკან დაიხიე, ოთახიდან გამოდი და კარი ფრთხილად დახურე. სახელურთან წარმოსახვით პატარა ვერცხლისფერი წრე შემოხაზე — დღევანდელი შეხვედრის დასრულების ნიშნად.
დერეფანს გამოჰყევი, კიბეზე ამოდი და სახლიდან გამოდი. კვლავ იმ ვერცხლისფერ წრეში დადექი, საიდანაც გზა დაიწყე. იგრძენი ფეხები, ხელები და საყრდენი შენს ქვეშ. თითები ნელა აამოძრავე, თვალები გაახილე და რეალურ ოთახში რამდენიმე საგანს შეხედე. თუ გამოცდილება ნებისმიერ მომენტში ზედმეტად მძაფრი გახდება, ამ დაბრუნების ნაბიჯებზე მაშინვე გამოდი.
დავალება — „შავი ოთახიდან გამოტანილი სიტყვა“
რამდენიმე წუთის შემდეგ დაწერე ერთი მოკლე, შეკრული აბზაცი: რა შეამჩნიე, რას გრძნობდი და შენი ცხოვრების რომელ თემას დაუკავშირე ეს შეხვედრა. მნიშვნელობის ძებნა საკუთარ ასოციაციებთან დაიწყე და პირველი შთაბეჭდილებას საბოლოო პასუხად ნუ აქცევ. თუ ოთახში არ შესულხარ, აღწერე კართან დარჩენის განცდა; თუ არაფერი გამოჩნდა, დაწერე, როგორი იყო შენთვის მოლოდინი.
აბზაცი დაასრულე სიტყვებით: „ამ შეხვედრის შემდეგ საკუთარ თავში მეტ ყურადღებას მივაქცევ…“ აირჩიე ერთი მცირე მოქმედება, რომლითაც ამ ყურადღებას ყოველდღიურ ცხოვრებაში გამოხატავ.
ცალკე ფურცელზე დაწერე მხოლოდ ერთი წინადადება: „შავი ოთახის ზღურბლთან მე შევამჩნიე…“ ფურცელი დაკეცე, შავ კონვერტში ჩადე და წინა დღეების ჩანაწერებთან შეინახე მეათე კარიბჭემდე. კონვერტის დახურვისას თქვი: „დღევანდელი შეხვედრა დასრულებულია. მის გააზრებას დროს ვაძლევ.“